ចំណេះវិជ្ជា កណ្ដៀមិនកោរកណ្ដុរមិនកាត់
«ហៃសាធុជនទាំងឡាយអើយ ចំណេះនេះហើយជាសំពាយ
មានគុនវិសេសធំទូលាយ គួរយើងវេចស្ពាយកុំខ្លាចធ្ងន់។
ឥតកណ្ដៀកោរកណ្ដុរកាត់ ចាយណាស់មិនបាត់មិនមានល្អៀង
ចាយច្រើនកើនច្រើនចម្រើនទៀង ពីបច្ចុប្បន្នរៀងទៅអនាគត។»
នេះ
ជាផ្នែកខ្លីមួយនៃកំណាព្យបរិយាយពីចំណេះវិជ្ជា
ដែលនរណាក៏ធ្លាប់ឮ ធ្លាប់ចេះ
តាំងពីតែពីនៅរៀនថ្នាក់តូចៗម៉្លេះ។
ដូចក្មេងស្រីក្នុងរូបខាងក្រោមអីចឹង
នាងកំពុងរំពៃមើលសៀវភៅមិនខ្វល់នឹងអ្វីទាំងអស់។
មិនចាំបាច់មានតុ មិនចាំបាច់មានអ្វីទេ
អង្គុយលើសំបកការុងក្រាលផ្ទាល់ដីនិងទ្រាប់បន្ថែមបន្ទះ
ក្ដារមួយ នាងតូចសន្សំចំណេះរបស់នាង
នៅក្បែរខ្ទមតូចដែលបាំងបិទដោយបន្ទះស័ង្កសីចាស់ៗ
សំពីងពោងយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ស្របដូចពាក្យចាស់ពោលថា
«ខំរៀនទាន់ខ្លួននៅក្មេង»។
No comments:
Post a Comment